Dört Mevsim Kış 


Gecenin karasını koymuşlar kucağımıza
Gündüzler kara bulutlar ardında
Borç içinde yüzler, tebessüme kurşun atmaca
Menfaat paça pantolon, çıkardan gömlek
Nereden düştük bu kışa…

Reklamlar

Üflemek

Kendi etrafında dönüyordu dünya ve şemsin. Ne olacak, işi yokmuş gibi senin etrafında mı dönecekti bir de… Neyim varsa aldın Ne‘yim. Hu hu!!! Sana diyorum, uyan artık. Dün, bugün olmayacak artık. Söz verilmiş, and içilmiş sevdalar da…  

Zaman kapanında kalacak aldatılmış hayaller. Üflemekle duracak büyük dönüş. Geç kaldım ama uyandım, üflüyorum küçük Sur’unu sevdamın. Kirlenmeyecek artık, gördün mü Ne‘yim?